Dikke dijen
Een slank diertje van slechts een centimeter groot zie je makkelijk over het hoofd. Het helpt wel wanneer het een sprekende kleur heeft. Metallic groen op een blauwe bloem in de tuin trekt mijn aandacht. Het is een prachtig kevertje, de fraaie schijnbok(tor). De dekschilden zijn aan het uiteinde versmald, waardoor de vleugels er onderuit steken. Wat echter nog meer opvalt, zijn de dikke dijen. Die zijn niet om ver mee te kunnen springen. Het is een mannetje. Hij gebruikt ze om het vrouwtje vast te pakken bij de paring. Het vrouwtje heeft dunne pootjes. De schijnboktorren zijn op zoek naar nectar en stuifmeel en zodoende onderdeel van de bestuiving van planten door insecten.
Een grote bij is ook zoekend naar voedsel op bloemen. Ze heeft witte bandjes op haar zwarte achterlijf, maar de verder knalgele kleur valt het meest op. Haar postuur is opmerkelijk, want ze lijkt heel dikke dijen te hebben. Dat komt door de lange haren aan haar achterpoten. Aan die pluimen transporteert ze grote hoeveelheden stuifmeel (in dit geval de gele kleur) naar haar nest. Ook zijn deze harige voeten handig bij het wegvegen van zand bij de nestingang. Overduidelijk dat dit diertje een pluimvoetbij is. Ik zie meerdere bijtjes druk bezig met graven. Vaak zijn het groepen nesten vlak bij elkaar in de grond. Het mannetje echter heeft die haren niet en is minder sprekend van kleur.
Onopvallend is een heel klein zweefvliegje, minder dan een centimeter lang. Van maart tot in november zie ik ze in mijn tuin vliegen en zweven. De volwassen zweefvliegen eten van bloemen en doen daardoor mee aan bestuiving. De larven leven in en van rottend organisch materiaal en zijn dus opruimers.
Het mannetje vliegt met de kop omlaag gericht achter vrouwtjes en ook mannetjes aan. Hij is niet agressief. Aan dit typische territorium en baltsgedrag dankt dit diertje de naam menuetzweefvlieg (een menuet is een Franse dans). Gelukkig blijft hij of zij ook wel eens even stil zitten en kan ik een foto maken. Ik vind het grappige diertjes. Uitspringende kleuren heeft het diertje niet, behalve de oranje vlek op de respectabele dikke dijen. Zowel het mannetje als het vrouwtje hebben dikke dijen. Er wordt gedacht dat de dijen van de menuetzweefvlieg dienen om beter op bijen te lijken, alsof ze stuifmeel meenemen. Vandaar ook de oranje vlek.
Met dank aan Rollin Verlinde
- auteur
- Lia Koster
- laatst gewijzigd op
- gepubliceerd op
- uri:urn:uuid
- b0bdf3c4-c60a-4360-84e0-0fcae7eef643