Gehoornd maar vriendelijk

Al in februari verschenen dit jaar de eerste gehoornde metselbijen. De mannetjes. Die zijn goed te herkennen aan hun witte gezichtsbeharing en hoorntjes aan het gezicht. De vrouwtjes hebben ook hoorntjes, maar donkere beharing op de kop. Zeker zeven mannetjes vlogen ongedurig af en aan bij het winterverblijf. Het wachten was op de vrouwtjes. Zodra die uit het nest kwamen werden ze door de mannetjes besprongen.

Rosse metselbij komt uit nest

gehoornde metselbij, vrouw

Zodra ze bevrucht zijn, maken ze nestjes in holle stengels. De bevruchte eitjes gaan achterin, dat worden vrouwtjes. Tussen elk nestje komt een gemetselde wand. De onbevruchte eitjes komen vooraan en daar komen mannetjes uit. Volgend jaar.

paren

gehoornde metselbij

rosse metselbij, een oudje

kaal geworden metselbij

Zo gaan rosse metselbijen ook te werk. Het eerste mannetje liet zich begin maart zien. Deze soort metselbij is iets kleiner dan de gehoornde metselbij. De vrouwtjes leven gemiddeld tien weken. Mannetjes iets korter. Je kunt zien dat ze ouder worden. Net als bij ons worden de haren grijzer. Soms is een bijtje zelfs bijna kaal geworden en lijkt het een andere soort bij.

rosse metselbij vrouwtje

rosse metselbij

Per ongeluk waren een aantal gehoornde metselbijen naar binnen gevlogen. Ze konden de weg tussen de luxaflex en het open tuimelraam niet vinden. Metselbijen staan bekend als ongevaarlijk, vriendelijk. Mannetjes hebben bovendien geen angel, dus steken niet. Die durfde ik met gemak naar buiten te dirigeren. Een vrouwtje vond mijn hand echter niet prettig en stak in het topje van een vinger. Au. Dat voelde ik wel. De angels van deze bijen zijn echter klein en niet krachtig genoeg om door een mensenhuid te steken. Geen wondje of echte pijn. Niets aan de hand.

gehoornde metselbij