Infiltratie

Het raakt steeds meer bekend dat er naast de honingbij veel soorten wilde bijen bestaan. Ik geef mijn ogen goed de kost om er zoveel mogelijk te leren kennen. In mijn kleine tuin komen een beperkt aantal soorten voor. Toch zie ik af en toe ineens een onbekende. Laatst was dat de bruine rouwbij. Een fraai diertje met zwart-witte tekening. Helemaal vreemd was die aanwezigheid niet. Dit bijtje parasiteert op de sachembij en die zie ik al een paar jaar in de tuin eten van onder andere de smeerwortel.

Dat parasiteren houdt in dat de rouwbij haar eitje legt in het nest van een sachembij. De larve van de rouwbij eet eerst de larve van de gastheer en dan het aanwezige voedsel. Vervolgens overwintert de larve in het veroverde nest. Dit klinkt heel onaangenaam, maar komt bijzonder veel voor. Bijna elk bijtje (en vele andere insecten) kent een infiltrant of zelfs meer dan één. Soms zijn dat wespen of vliegen en inderdaad ook andere bijen.

De gewone tubebij is een klein bijtje van 5 tot 7 mm. Zij legt een ei in het nest van een tronkenbij. Daar lijkt ze wel een beetje op, maar ze heeft geen buikschuier. Dat is het harige deel van de buik waartussen stuifmeel wordt verzameld en vervoerd. Een tubebij hoeft immers zelf geen voedsel te vergaren. Ook de bonte viltbij doet dat niet. Zij laat een slobkousbij het werk doen. Dit bijtje heeft op de achterpoten lange verzamelharen. Net zoals een groefbij vervoert zij daarin stuifmeelkorrels naar haar nest. Bloedbijen, die van deze nesten profiteren, hebben zelf weer minder haar.

Enige verwarring kunnen wespbijen geven. Ookal zien ze er een beetje uit als wespen, het zijn toch bijen. Er zijn verschillende soorten wespbijen. De fraaie bleekvlekwespbij bijvoorbeeld, is net als haar soortgenoten een koekoeksbij. Zij dringt het nest binnen van een zandbij, zoals het roodbuikje en legt daar haar ei. De larve die eruit komt eet het voedsel op, dat de onvrijwillige gastvrouw voor haar larve had verzameld.

Dit zijn slechts een paar voorbeelden van infiltranten en hun gastvrouwen. Tussen de activiteiten door zal een koekoeksbij nectar eten van verschillende bloemen. Al verzamelt ze niets voor haar eigen nageslacht, er blijven altijd stuifmeelkorrels achter op het lichaam. Hierdoor draagt ze vanzelf bij aan bestuiving.

auteur
Lia Koster
laatst gewijzigd op
gepubliceerd op
uri:urn:uuid
19879dea-8fe9-413f-a156-9e360522688e